Ένα κέντημα για το Σαββατοκύριακο (ή μήπως κάτι παραπάνω)

Τελευταία τα Σαββατοκύριακα κάνω ένα μικρό πρότζεκτ κεντήματος για να θυμάμαι γιατί ξεκίνησα να κεντάω και τι είναι το κέντημα για μένα, μιας που τώρα η σχέση μας αλλάζει και εξελίσσεται μέσα από αυτό το μαγαζάκι.

Το Σάββατο που μας πέρασε λοιπόν χωρίς πολλή σκέψη σχεδίασα και ξεκίνησα να κεντάω αυτή την κοπέλα, που για την ώρα θα ονομάσουμε Ντέστινυ. Φαίνεται πως η Ντέστινυ θα είναι μόνο η αρχή. Ή μάλλον απλά η συνέχεια.

Ας πάμε, λοιπόν, στην αρχή της ιστορίας. Μεγαλώνοντας έχω περάσει πολλά χρόνια αφιερωμένη στη ζωγραφική και το σχέδιο. Από τα πρώτα πράγματα που μου άρεσε να σχεδιάζω ήταν άνθρωποι, πρόσωπα, χαρακτήρες. Ο καθένας και η καθεμία είχαν πάντα κάτι το ξεχωριστό.

Χαρακτήρες γιατί ιδανικά θα ήθελα να φτιάχνω κόμικς. Ποτέ όμως δεν τελειοποιήσα τα χέρια (εννοείται!) και τη στάση του σώματος. Μένοντας σε αυτά που μπορούσα να σχεδιάσω έδωσα έμφαση στο πρόσωπο, στις εκφράσεις και στα ρούχα, στην αισθητική του κάθε χαρακτήρα. Τότε οι χαρακτήρες μου βέβαια ήταν λίγο πιο ροκ, γιατί κι εγώ έτσι ήμουν!

Πέρασαν 2 χρόνια που κεντάω σταθερά δικά μου σχέδια για να μπορέσω ένα χαλαρό βράδυ Σαββάτου να κεντήσω κάτι από τις "ρίζες" μου, τις δημιουργικές μου ρίζες.

Έτσι είναι οι κύκλοι στη ζωή, δεν καταλαβαίνεις καμιά φόρα πότε κλείνουν, πότε ανοίγουν και πότε απλά μεγαλώνουν. Εάν θέλω να βγάλω ένα συμπέρασμα από το σημερινό κείμενο είναι να μη σταματάς ποτέ να δημιουργείς και πάνω από όλα να μη βιάζεσαι!

Και μία ματιά στις δημιουργίες της εφηβείας μου:

Wall with a lot of drawings

Υ.Γ. Το όνομα Ντέστινυ δεν νομίζω να νομίζεις ότι είναι τυχαίο - σπέσιαλ θενκς στη Μυρτώ για την έμπνευση!

 

1 σχόλιο

Mara

We trust in circles⭕⭕ ❤👑🎓

Υποβάλετε ένα σχόλιο